кал

сфт. 1. Терининг замбуруғ касаллиги; кўпинча, бошнинг сочли қисми ва тирноқ зарарланади; сочни тўкиб юборадиган юқумли тери касаллиги.

Кал юқтирмоқ. Кални даволамоқ.

2. Шундай касалга учраган киши.

Каллар махсус шифохонада даволанадилар.

3. Бошнинг сочи тўкилган ери.

Бошнинг калини бекитиб юрмоқ.

-Хайр, майли, —

деди бошқа бир ишчи, — уларнинг кал бошларини милтиқ дориси билан даволаймиз. — С. Айний, Қуллар

4. Сочи бутунлай ёки қисман тўкилиб кетган киши.

Қалинроқ ўртоғим Аъзам кал ҳамма каллар сингари гапга чечан, қочириқ гапларни гапириб, муллаваччаларни ва ҳаттоки пешқадамларни кулдирар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Кошкийди қорача бўлиб туғилган бўлсам, кўргами, калгами тегиб, сизнинг таънангизни эшитмас эдим. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

5. кўчма Ернинг ўт-ўлан чиқмай қолган бўлаги; тақир.

Ернинг кали.

6. кўчма Жун-пати тўкилиб, тақир бўлиб қолган жой.

Пўстакнинг кали. Гиламнинг кали.