kaj

ot 1. esk. kt. Teskari, chappa.

Menga xudo gʻolib qildi zolimni, Zolim falak kajga urdi folimni. — Ravshan

Yosh koʻngilga qilar taʼsir falakning kaj xislati, Koʻz oldidan oʻtar bir-bir shoirlarning qismati. — E. Voqidov

2. Qiyshiq, egri.

Suluvning yonida turgan qovoq kosadagi tiniq suv, koʻzguday yiltillab, Bibiqatchaning oqarib ketgan yuzini kaj qilib koʻrsatdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi