kaʼba

ot 1. katta (K —) 1. din. Musulmonlarning Makkadagi ziyorat qiladigan, ibodat qiladigan muqaddas joyi.

Yetti marta Kaʼba bordim, Yoʻllarida jafo koʻrdim, Makka, Madinadan keldim, Uchradim shu zamen senga. — Bahrom va Gulandom

2. Shaxs yoki joyni Kaʼbaga nisbatlaydi; eng muqaddas, aziz narsaga nisbatan qoʻllanadi.

Duogoʻyim, Kaʼbam — onam omonmi? — Gulixiromon

To koʻrguncha Kaʼbam — otam, xayr endi. — Malikayi ayyor

Koʻktoshga borish kerak. Boshqa yoʻl yoʻq. Koʻktosh — biz uchun Kaʼba! — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

Netay, Kaʼbam, mozorim boʻlsa yurtim, Unga men bor-u yoʻgʻimni buyurdim. — T. Toʻla