жўшқин
joʻshqinжўшқин
сфт. 1. Мавж урган, мавжланган; шўх.
Эй телба, ҳовлиқма, эй жўшқин дарё, Ястанди ёʻлингда поёнсиз саҳро. — Ғайратий
2. кўчма Жўш урган, қайноқ, оташин; ҳаяжонли.
Усмонов эҳтирос билан жўшқин сўзларди. — Назармат, Жўрлар баланд сайрайди
Холмурод унинг жўшқин овозини эшитди. — П. Турсун, Ўқитувчи