jonsiz

sft. 1. Hayot alomati yoʻq, oʻlik.

Kolxozchilar yugurishib kelganlarida, Umurzoq ota jonsiz edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Mengliboy engashib, jonsiz qoʻzichoqni qoʻliga oldi. — S. Ahmad, Yulduz

2. Harakatsiz qotgan, hech narsa ifoda etmaydigan; behush, karaxt.

Jonsiz chehra.

Silkinish orqasida uning yuzini toʻzgʻigan soch tolalari oʻrab olib, jonsiz bir suratga kirgizdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Otabek ota-ona orzusiga, oʻz taʼbiricha, jonsiz haykal boʻlib rizolik berdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. koʻchma Kuchi yoʻq, kuchsiz; boʻsh, chidamsiz; nimjon.

Jonsiz ip.

Murzin uning parishon sochlarini, nozik boʻyniga yopishgan mayin, jonsizgina soch tolalarini tomosha qilardi. — Shuhrat, Shinelli yillar

4. koʻchma Zerikarli, ruhsiz, taʼsirsiz; shavq-zavqsiz.

Jonsiz spektakl. Majlis juda jonsiz oʻtdi.

5. koʻchma Sukutga choʻmgan, jimjit.

Jonsiz koʻchalar.

Uzoqlarda jonsiz koʻringan Ovullar ham yigʻlab uxlagan. Sahar turib shoʻrli xotinlar Tangrim degan, toʻlib yigʻlagan. — H. Olimjon