жонсиз

сфт. 1. Ҳаёт аломати ёʻқ, ўлик.

Колхозчилар югуришиб келганларида, Умурзоқ ота жонсиз эди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Менглибой энгашиб, жонсиз қўзичоқни қўлига олди. — С. Аҳмад, Юлдуз

2. Ҳаракациз қотган, ҳеч нарса ифода этмайдиган; беҳуш, карахт.

Жонсиз чеҳра.

Силкиниш орқасида унинг юзини тўзғиган соч толалари ўраб олиб, жонсиз бир суратга киргизди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Отабек ота-она орзусига, ўз таъбирича, жонсиз ҳайкал бўлиб ризолик берди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. кўчма Кучи ёʻқ, кучсиз; бўш, чидамсиз; нимжон.

Жонсиз ип.

Мурзин унинг паришон сочларини, нозик бўйнига ёпишган майин, жонсизгина соч толаларини томоша қиларди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

4. кўчма Зерикарли, руҳсиз, таъсирсиз; шавқ-завқсиз.

Жонсиз спектакл. Мажлис жуда жонсиз ўтди.

5. кўчма Сукутга чўмган, жимжит.

Жонсиз кўчалар.

Узоқларда жонсиз кўринган Овуллар ҳам йиғлаб ухлаган. Саҳар туриб шўрли хотинлар Тангрим деган, тўлиб йиғлаган. — Ҳ. Олимжон