jinoyat

ot 1. huq. Davlat qonunlari bilan belgilangan tartibga xilof va shu qonunlarga asosan javobgarlikka tortishni talab qiladigan, jamoat uchun xavfli xatti-harakat.

Ogʻir jinoyat. Amaldan foydalanib qilingan jinoyat. Jinoyat ustida ushlamoq.

Tergov tugashi uchun esa jinoyatga iqror boʻlish kerak. — H. Gʻulom, Mashʼal

Bir marta jinoyat qilgan odam oʻsha jinoyatini yopish uchun yana oʻn marta jinoyat qilishdan xam qaytmas ekan. — N. Fozilov, Diydor

2. koʻchma Yomon oqibatlarga olib boradigan zararli xatti-harakat, ish; gunoh.

Bas, siz bilan biz, Tojiboy aka, bu ishga rahbarlik qilish oʻrniga qoʻl siltar ekanmiz, jinoyat qilgan boʻlamiz va buning uchun xalq oldida javobgar boʻlamiz. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Bunday ishni kechiktirish jinoyat. — Sh. Rashidov, Gʻoliblar