жиноят

от 1. ҳуқ. Давлат қонунлари билан белгиланган тартибга хилоф ва шу қонунларга асосан жавобгарликка тортишни талаб қиладиган, жамоат учун хавфли хатти-ҳаракат.

Оғир жиноят. Амалдан фойдаланиб қилинган жиноят. Жиноят устида ушламоқ.

Тергов тугаши учун эса жиноятга иқрор бўлиш керак. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Бир марта жиноят қилган одам ўша жиноятини ёпиш учун яна ўн марта жиноят қилишдан хам қайтмас экан. — Н. Фозилов, Дийдор

2. кўчма Ёмон оқибатларга олиб борадиган зарарли хатти-ҳаракат, иш; гуноҳ.

Бас, сиз билан биз, Тожибой ака, бу ишга раҳбарлик қилиш ўрнига қўл силтар эканмиз, жиноят қилган бўламиз ва бунинг учун халқ олдида жавобгар бўламиз. — П. Турсун, Ўқитувчи

Бундай ишни кечиктириш жиноят. — Ш. Рашидов, Ғолиблар