жиғилламоқ
jigʻillamoqжиғилламоқ
фл. 1. Жиғ этган товуш чақирмоқ.
Самовар жиғиллади. Аваз ўтхонага ёғоч қошиқдай иккита саксовул ташлаб, ичкари кирди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. кўчма Куйиб-пишиб гапирмоқ, жон куйдирмоқ.
[Ғуломжон] Ўзининг ҳали-ҳали уйланмаганини бошингни иккита қилиб қўйсак, деб жиғиллаб ўтаётган ота-онасини бахтиёр қилиши мумкинлигини ўйлаб ачинди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Юраги жиғиллади Юраги шув этди, юраги орқасига тортиб кетди. Қодир ўрнидан туриб, соатига қаради. Соат тўрт. Юраги жиғиллаб кетди. Бир жойга бориб, сира бундай кеч келган эмас эди. — А. Қаҳҳор, Қаноциз читтак.
ЖИҒИЛЛАМОҚ
авıс. kúyip-pisip söylew, jan kúydiriw.