jahongir

sft. 1. Dunyoni zabt etgan; jahonni zabt etgan hukmdor.

Toʻgʻri, hozirgi portret jahongirning bosh suyagiga qarab chizilgan. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Koʻzlari kirtayib, rangi ketib qolgan Inolchiq keng koʻkragini kerib, jahongirga tikilganicha qotib qoldi. — M. Osim, Karvon yoʻllarida

Koʻp jahongir koʻrgan bu dunyo, Hammasiga guvoh — yer osti. — A. Oripov, Yurtim shamoli

2. esk. Imperialist.

3. Jahongir (erkaklar ismi).

Jahonni zabt etuvchi (koʻp oʻzga yerlarni bosib olgan shoh, amir, xonlarning epiteti).CİHANGİR

a aggressive, conqueror

dúnyanı jawlap alǵan.

завоеватель, покоритель мираанглийскийworld conqueror, subjugator of the worldфранцузскийconquérantарабскийفَاتِحٌ، غَازٍ (غُزَاةٌ), مُحْتَلٌّ