жабдуқ
jabduqжабдуқ
от 1. От ёки эшак абзали.
Арава ҳам эртаси куни келтирилиб, Холмирза ака отга жабдуқлар олиш, аравага темир қоқтириш учун шаҳарга тушиб кетди. — А. Қодирий, Обид кетмон
[Бўри] Эшакнинг жабдуғига чўнқайиб ўтирди. — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
2. Керакли нарсалар, керак-яроғ, анжом.
Сафар жабдуғи.
[Навоий:]. Мен бу ёсуманни ўз хусравларига юбормоқчиман. Олиб чиқинг! Сафар жабдуғи ҳозирлансин! — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий.
- Жабдуқ урмоқ Отни эгарламоқ, жабдуқламоқ. Жабдуқ урдириб берсам, ўзлари миниб кецалар [деди ҳокимга минг боши]. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
жабдуқ
утварь, снаряжение, сбруя
- от жабдуғи конская сбруя
жабдуқ
н utensils, equipment, provisions (for a trip), horse harness