изғимоқ

фл. 1. Бирор мақсадда кезиб юрмоқ.

Даштда бўрилар изғийди.

Қани, бўлинглар! Ҳозир жўнанглар! Агентлар, жосуслар изғиб юришибди. — Ойбек, Нур қидириб

2. Умуман, дайдимоқ, кезмоқ; санғимоқ.

Болалар кўчада изғиб юришибди.

Бир куни аскар чиқади ваҳимасида бутун қишлоқ чувуллаб, тоққа чиқиб кетди. Кун бўйи тоғларда изғиб юриб, қоронғи тушганда элга қайтди. — П. Турсун, Ўқитувчи

3. кўчма Бўраламоқ, изғирмоқ (изғирин, шамол ҳақида).

Шамол(лар) сарвзорда изғийди. — Ойбек, Навоий.

Ҳамма ёқни босиб дайдиб юрмоқ, санқимоқ.DOLAŞMAK, KOLAÇAN ETMEK

рыскать, шнырять

geziw, shubırıw, shojıw, sańgıw

umherlaufen vi, s, herumsuchen vi, umherschlendern, stöbern vi