изчи

от 1. Изига тушиб, из қувиб топувчи, изни яхши биладиган.

Гўрўғлининг йилқибони Ғиротнинг изини чўлистонда кўрди. Бу йилқибон кўп изчи эди. — Зулфизар билан Авазхон

Изчилар ҳар қайсиси ҳар ёққа қараб кетди. — Нурали

2. тар. Из қидириб, издан тушиб топиш билан шуғулланувчи шахс; изқувар.

Изчиларнинг сўзига кўра, булар сизнинг қишлоққача келган ва шу ерда изи ёʻқолган. — С. Айний, Бухоро жаллодлари

следопыт, опытный охотник

izshi, izshil, iz tapqısh, iz keshiwshi