izchi

ot 1. Iziga tushib, iz quvib topuvchi, izni yaxshi biladigan.

Goʻroʻgʻlining yilqiboni Gʻirotning izini choʻlistonda koʻrdi. Bu yilqibon koʻp izchi edi. — Zulfizar bilan Avazxon

Izchilar har qaysisi har yoqqa qarab ketdi. — Nurali

2. tar. Iz qidirib, izdan tushib topish bilan shugʻullanuvchi shaxs; izquvar.

Izchilarning soʻziga koʻra, bular sizning qishloqqacha kelgan va shu yerda izi yoʻqolgan. — S. Ayniy, Buxoro jallodlari

следопыт, опытный охотник

izshi, izshil, iz tapqısh, iz keshiwshi