исён
isyonисён
от 1. Синфий, миллий, ҳуқуқий манфаатларни ҳимоя қилиб кўтариладиган қўзғолон; ғалаён.
Бу [исён] — улуғ халқ исёни, бу — асрлардан буён давом этган жабрга, қулликка қарши мустамлака камбағалларининг қўзғолони, даҳшатли зарбаси эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Қаршилик, норозилик билан қўзғалувчи, туғён урувчи ҳис-туйғу.
Киши қалбида ҳаромдан ҳазар, нопокликка, адолацизликка нисбатан муросасиз исён бўлиши керак. — Газетадан
Зулм, тахтга қарши исён Шарқ кўксида тўлиб тошди. — Ғайратий
юрагида йиғилган ҳамма дард-у ситамлари, ҳамма алам, ҳамма исёнларини тўкса арзийдиган қасосли онлар келди. — О. Ёқубов, Кўҳна дунё
- Исён қилмоқ (ёки кўтармоқ) Исён намойиш этмоқ. Зулмга қарши исён қилмоқ (кўтармоқ).Минг-минг одам исён кўтаради, ҳукумат олдига чўқмордан тортиб болта-тешасигача кўтариб келади. — Ж. Шарипов, ХоразмЛекин ҳамишалик раҳнамо қалбим Не учун дафъатан кўтарди исён. — Э. Воҳидов, Садоқатнома