истамоқ

фл. 1. Ихтиёр этмоқ; хоҳламоқ.

Кўнглингиз нима истайди? Истаган нарсангиз топилади. Мен сизни ранжитишни истамайман.

Хайрибиби, Комилжоннинг онаси — Меҳрихонни қўмсаб, ҳасратлашиб ўтиришни истаб қолди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Лекин Гулчеҳра Султон билан Дилбар ўртасида ғов бўлишни сира-сира истамасди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

2. шв. Ахтармоқ, изламоқ, қидирмоқ.

Сиз кимни истаб эдингиз?

Зар қадрини билади заргар, Кошки заргар бўлса жононим; Зўр машаққат бўлса ҳам агар, Истаб келса мени меҳмоним. — Ё. Мирзо

ёнидан папирос чиқарди-ю, чўнтагини ковлаб, гугурт истаб қолди. — С. Аҳмад, Сайланма

желать, хотеть

• ўқишни истамоқ хотеть учиться

в wish, desire

qálew, niyetlew, tilek etiw

вт wünschen vt, begehren vt, verlangen nach D, vt

want, desire

русчажелатьинглизчаto wish, to desireфрансузчаdésirer, vouloirарабчаشَاءَ (يَشَاءُ), رَغِبَ (يَرْغَبُ), أَرَادَ