иссиқламоқ
issiqlamoqиссиқламоқ
фл. 1. Иссикда қолмоқ, иссиқ ўтиб кетмоқ.
Иссиқлаб келдинг, совуқ сув ичма.
Каримов, иссиқлагандан бўлса керак, палтосини ечиб олган. — Ҳ. Шамс, Душман
2. Иссиққа бардош беролмай қийналмоқ.
Қалмоқи сигирлар ёзда иссиқлаб қолади.
иссиқламоқ
1. разгорячиться, распариться
2. страдать (от жаркого климата)
иссиқламоқ
в be flushed (with)
ИССИҚЛАМОҚ
ıssılaw, ıssıda qalıw, kún ótiw