исковуч
iskovuchисковуч
от 1. Ис, ҳид биладиган; ёʻқолган, қочган нарсани, кимсани изидан ҳидлаб бориб топадиган.
2. кўчма Айғоқчи.
Қудрат у ерда ўрганганларини маҳаллий ишчилар орасида кенг ёйиб юрган кунларининг бирида уни жандарма исковучлари тутиб қамадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
- Исковуч ит 1. Ис, ҳид биладиган (искаб топадиган) ит;
исковуч
ищейка (служебная собака), легавый (о собаке)
- исковуч ит охотничья собака.
исковуч
н tracking dog, bloodhound, police dog
ИСКОВУЧ
1. joytılģan nárseni iyiskelep tabatuģın
2. áń iyti
3. авıс. tıńshı, shpion