ishonmoq

fl. 1. Haqiqat, chin deb bilmoq.

Soʻziga ishonmoq. Vaʼdasiga ishonmoq.

Bunday yaxshilikni har kim ham qila oladi, Safar aka shuning uchun mirzaboshining qilgan yaxshiligiga men ishondim. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Buning uchun yozuvchi oʻzi tasvirlayotgan voqeaga qattiq ishonishi kerak. — S. Karomatov, Oltin qum

2. Ishonch bilan qaramoq, ishonch bogʻlamoq; pand bermaydi, deb bilmoq.

Bobur bu gal yana aldanmaslik uchun shahar ichidagi tarafdorlarining hech biriga xabar bermasdan, faqat oʻz kuchiga ishonib, tavakkal qilib keldi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Kuzning oʻzgaruvchan ob-havosiga koʻpda ishonib boʻlmaydi. — Gazetadan

Shoir asr boshlarida yoʻq Yer yuzida tahqirlangan kishi qolmaydi, deb porloq kelajakka astoydil ishongan edi. — Gazetadan

Hayot Gʻulomjonga ishonsa ham choh oldida turgan kishiday qoʻrqib, soʻradi: — Qayoqqa? — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

3. Umid bogʻlamoq, eʼtimod qilmoq; suyanmoq.

Qomatiga ishongan — qaddini bukib ketadi, Koʻpchilikka ishongan — maqsadiga yetadi. — Maqol

Oyingning sendan umidi katta. Bor ishongani sen. — Oʻ. Umarbekov, Odam boʻlish qiyin

Kumush va onasining birdan-bir ishonganlari yana Hasanalining oʻzi edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.