ишлатмоқ
ishlatmoqишлатмоқ
фл. 1. Ишламоқ феълининг орттирма нисбати.
Одам ишлатмоқ. Ақл ишлатмоқ. Расм ишлатмоқ.
2. Қўлламоқ, фойдаланмоқ, ишга солмоқ.
Асбоб ишлатмоқ,. Сўз ишлатмоқ.
Улар гоҳ қамчин билан, гоҳ қилич, гоҳ тўппонча ва милтиқни аямай ишлатиб, халқни босиб туришибди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Бирор манфаатга ёʻналтирмоқ; сарфламоқ.
Маблағларни тежаб-тергаб ишлатмоқ.
Бойлар тўйларга ишлатадиган пулни савдога ишлацин, театр ишларига берсин. — Ойбек, Танланган асарлар
ИШЛАТМОҚ
1. Иш билан машғул этмоқ.İŞLETMEK
2. Қўлланмоқ, фойдаланмоқ.KULLANMAK
ишлатмоқ
понуд. от ишламоқ 1. заставлять (принуждать работать)
2. применять, употреблять
ИШЛАТМОҚ
isletiw, qollanıw, paydalanıw, sarplaw
ишлатмоқ
1. arbeiten lassen, (ishga olmoq) einstellen, in Dienst nehmen
2. (narsani) gebrauchen vt, anwenden vt, verwenden vt, (dorini) applizieren vt