ирим
irimирим
от этн. Бирор мақсад, ният билан қилинган хурофий тадбир (масалан, тўйдан яхши ният билан бирор нарса олиб кетиш; дард-балони қайтариш, зиён-заҳматдан, кўз тегишдан сақлаш учун бирор нарсани бошдан ўгириб ташлаш ва бошқалар).
Она-бола дарвозадан чиқаётганда эса, иримини қилиб, қўлидаги ойна устига обдастадан сув югуртириб, Латофат билан келини кўздан ғойиб бўлгунча қараб қолди. — С. Кароматов, Ҳижрон
Эски иримлардан қутулиб кетмаган баъзи бўлтаклар ходанинг устига исириқ боғлаб қўядилар. — А. Қодирий, Обид кетмон
- Ирим қилмоқ Бирон-бир фалокат, зиён-заҳматга ёʻлиқмаслик ёки унинг олдини олиш чорасини қилмоқ, қидирмоқ; ирим тарзида бирор нарса қилмоқ. Икки кампир ирим қилиб, Маликанинг дард тутаётганлигини ҳеч кимга билдирмасликка тиришиб эшикни ҳам занжирлаб қўйишган эди. — Мирмуҳсин, ЧиниқишОхири у ирим қилиб, ҳужрасининг эшигини қулфламай, кўчага чиқди. — С. Аҳмад, ҲукмХадича хола бурунгидай унинг пешонасидан ўпди, дуо қилди, ирим қилиб, кузатгани чиқмади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
ирим
н superstition
ИРИМ
ırım
ирим
этн. Aberglaube m
Ирим
русчасуевериеинглизчаsuperstitionфрансузчаsuperstitionарабчаخُرَافَةٌ, وَسْوَاسٌ