injiq

sft. 1. Uncha-munchani yoqtirmaydigan, aytganga koʻnavermaydigan (yuravermaydigan).

Avaz oʻz feʼlini biladi:u injiq, yuragi tor, qoʻrs. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Bu voqeadan soʻng u toʻnini teskari kiyib, oʻta injiq boʻlib qoldi. — Yoshlik

2. Serxarxasha.

Bola yigʻloqi, injiq, saldan-salga yotoqxonani boshiga koʻtarar — J. Abdullaxonov, Xonadon

3. koʻchma Tashvish-xarxashasi koʻp; mashaqqatli; oʻzgaruvchan, bir xilda turmaydigan.

Kuzning birinchi oyi tugab, oktyabrning yogʻin-sochinli injiq kunlari boshlandi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Hech qaysi ekin paxtadek murakkab, talabchan, injiq va mashaqqatli emas. — Gazetadan