imonsiz

sft. 1. din. Xudoga ishonch-eʼtiqodi yoʻq, xudodan, dindan qaytgan; dahriy.

2. Vijdoni yoʻq, nopok.

Men bu imonsiz cholning uddaburonligidan hayronman. — A. Xakimov, Ilon izidan

Buning otasi Maxmud Mirzo bagʻoyat imonsiz, buzuq odam edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi; vijdonsiz, diyonatsiz.

— Hoy, imonsiz chol, Mirzaxaydar akani nega qoʻshasan? — dedi kimdir orqadan. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

a unbelieving, irreligious

iymansız, iymanı joq, isenimsiz, hújdansız

1. gottlos, atheistisch, ungläu- big

2. gewissenslos, unverschämt

рел. русскийневерующий, бессовестныйанглийскийunfaithful, a man with bad faith, faithlessфранцузскийathéeарабскийمُلْحِدٌ، كَافِرٌ, سَلِيطٌ، صَفِيقٌ، لَا ضَمِيرَ لَهُ