имламоқ

фл. Имо қилмоқ, имо билан билдирмоқ; им, имо билан чақирмоқ; кўрсатмоқ.

Бектемиров одамлар орасидан чолни топиб, кўз уриштириб олди, кейин имлаб, ёнидан жой кўрсатди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Олимов қўли билан болаларни имлади-да, чўққининг остида ғор каби ўйилган бир ерни кўрсатди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

Кампир жой солаётиб, Ҳайдар отага яна айтинг, хатни берсин, деб имлади. — А. Қаҳҳор, Асрор бобо