ildam

sft. 1. Tez harakat qiladigan; chaqqon, tez.

Ildam yigit. Qoʻli sust kosibdan oyogʻi ildam gadoy yaxshi. — Maqol

Karim chittak — kichkina, lekin harakatlari chaqqon va ildam boʻlganidan, yoshlikda shunday laqabi bor edi, hozir kimsan — Mirzakarimboy. Oybek, — Tanlangan asarlar

Roʻparadagi koʻrkam uylardan yaxshi kiyingan, ranglari toza, sergʻayrat va ildam ayollar qoʻllarida idishlari bilan qozon boshiga qatnab turibdilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Navkar minar ildam otni. — Gulnorpari

2. rvsh. Chaqqon va tez harakat bilan.

Fazliddin otni ildam chiqarib, daraxtga bogʻladi. Oybek, — Tanlangan asarlar

[Salim-boyvachcha] Ichki choʻntagidan qogʻozga oʻralgan zaharni olib, titroq qoʻllari bilan oshga sepdi va qoshiq bilan ildam aralashtirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Ildam, ildam qadam tashlanglar! — J. Sharipov, Xorazm

3. und. s. Chaqqon, tez harakatga undashni bildiradi.

Qani, ildamroq, xoʻjayin kutyapti — S. Karomatov, Oltin qum