илдам

сфт. 1. Тез ҳаракат қиладиган; чаққон, тез.

Илдам йигит. Қўли суст косибдан оёғи илдам гадой яхши. — Мақол

Карим читтак — кичкина, лекин ҳаракатлари чаққон ва илдам бўлганидан, ёшликда шундай лақаби бор эди, ҳозир кимсан — Мирзакаримбой. Ойбек, — Танланган асарлар

Рўпарадаги кўркам уйлардан яхши кийинган, ранглари тоза, серғайрат ва илдам аёллар қўлларида идишлари билан қозон бошига қатнаб турибдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

Навкар минар илдам отни. — Гулнорпари

2. рвш. Чаққон ва тез ҳаракат билан.

Фазлиддин отни илдам чиқариб, дарахтга боғлади. Ойбек, — Танланган асарлар

[Салим-бойвачча] Ички чўнтагидан қоғозга ўралган заҳарни олиб, титроқ қўллари билан ошга сепди ва қошиқ билан илдам аралаштирди. — Ойбек, Танланган асарлар

Илдам, илдам қадам ташланглар! — Ж. Шарипов, Хоразм

3. унд. с. Чаққон, тез ҳаракатга ундашни билдиради.

Қани, илдамроқ, хўжайин кутяпти — С. Кароматов, Олтин қум