илашмоқ

фл. 1. Илинмоқ, ёпишмоқ (хас-чўп, лой ва шу кабилар ҳақида).

Унинг этагига пахта илашибди. Яхшига ипак илашур, ёмонга — тикан. — Мақол

Шунда қўлига шилимшиқ лой илашганини сезди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

Бир қути сигаретга илашиб, чўнтагимдан Москвичнинг калити ҳам чиқди. — С. Сиёев, Ёруғлик

У этакка илашиб қолган пахталарни қоқаётганда, бошидаги чопон бирдан сирғалиб тушиб кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Ёпишмоқ.

Мен судхўрман, бу ўғри, Ўроқдан ҳам биз тўғри. Бизга илашганларнинг Ўтдек ёнади гўри. — Ҳамза

Ёшликдан илашган иллат ҳали кўп мункитади. — Ш. Ғуломов, Бўз ер уйғонди

3. салб. Кетидан юрмоқ; эргашмоқ.

Унсин индамади, орқасидан илашиб кўчага қадар чиққан Хайринисонинг сўзларини ҳам эшитгиси келмасди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Кетидан қолмай (бирон мақсадда) юрмоқ; айланишмоқ, илакишмоқ.

— Пулимни олдириб қўйдим. Ёнимда мана шу йигит илашиб юрган эди, гумоним шундан, — деди Султон — Ғ. Ғулом, Шум бола

Жиянингизга бир қизми, жувонми илашиб юрган эмиш, шу ростми? С. — Нуров, Нарвон

5. кам қўлл. Биргалашиб, уланиб кетмоқ; қовушмоқ, қўшилмоқ.

Мен меҳмонлар билан сирдош оғайнилардек илашиб кетдим. — И. Ўктамов, Ҳикоялар

Деярли ҳамма билан илашиб кетди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Гап-сўз бир-бирига илашмади: чол олдида хотинлар ҳақида сўзланилмади. — Ойбек, Танланган асарлар