иккиланмоқ

фл. 1. Икки нарсадан бири ҳақида муқим бир қарорга келмаслик, шундай ҳолатда бўлмоқ.

Қоровул чол идорада мажлис бўлаётганини айтган эди, остонада бирдан тўхтаб, кириш-кирмаслигини билмай иккиланди. — С. Аҳмад, Ҳукм

У гуручни солсаммикан, солмасаммикан, деб иккиланди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. Умуман, бирор қатъий қарорга келмаган ҳолатда бўлмоқ, турли хаёлда бўлмоқ, турли хаёлга бормоқ.

Агар мендан оламда кимнинг таниш-билиши, ошна-оғайниси кўп, деб сўрасалар, ҳеч иккиланмай, муаллимларники дердим. — Гулдаста