ikkilanmoq

fl. 1. Ikki narsadan biri haqida muqim bir qarorga kelmaslik, shunday holatda boʻlmoq.

Qorovul chol idorada majlis boʻlayotganini aytgan edi, ostonada birdan toʻxtab, kirish-kirmasligini bilmay ikkilandi. — S. Ahmad, Hukm

U guruchni solsammikan, solmasammikan, deb ikkilandi. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Umuman, biror qatʼiy qarorga kelmagan holatda boʻlmoq, turli xayolda boʻlmoq, turli xayolga bormoq.

Agar mendan olamda kimning tanish-bilishi, oshna-ogʻaynisi koʻp, deb soʻrasalar, hech ikkilanmay, muallimlarniki derdim. — Guldasta

Qatʼiy bir fikrda turmayİKİLENMEK

1. сдвоиться

2. колебаться, быть в нерешительности, раздвоиться

ekileniw, eki oylı bolıw

schwanken vi, unschlüssig sein

колебатьсяанглийскийto hesitate, to waver; to be unwilling to do smth.французскийhésiterарабскийمُرَاء، مُنَافِق