ижирғанмоқ

фл. Ножўя ёки ёқимсиз иш, гап, қилиқ, воқеа, ҳодиса ва шу кабилардан ғаши келиб ғижинмоқ; шундай ички кайфиятни ташқи белгилар (юз буруштириш, безовталик ва шу кабилар) билан ифодаламоқ

Нега ижирғанаяпсиз?

Шербек у қандай даромад тўғрисида гапираётганини пайқаб, ижирғанди. — С. Анорбоев. Оқсой.

— Яна бизда ярамас бир одат бор, — деди Сайрамов ижирғаниб, — эркаклар теримни менсимайдилар. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар

в knit one's brow (make a wry face; wince) with disgust

sich ekeln vor D, Ekel haben