ihramoq

fl. Ogʻriq, alam ifodalovchi ovoz chiqarmoq.

Ikki yigit oʻq yedi shekilli, ihrab quladi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Ihrab yotgan Shahob boshini chayqadi va qiynalib yutindi. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar

Kuchala yegan kabi tirishib, buzogʻi teskari kelgan sigirdek toʻlgʻanadi va ihraydi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

кряхтеть, охать, ахать

v moan