иҳрамоқ

фл. Оғриқ, алам ифодаловчи овоз чиқармоқ.

Икки йигит ўқ еди шекилли, иҳраб қулади. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Иҳраб ётган Шаҳоб бошини чайқади ва қийналиб ютинди. — Л. Тожиева, Меҳрим сизга, одамлар

Кучала еган каби тиришиб, бузоғи тескари келган сигирдек тўлғанади ва иҳрайди. — А. Қодирий, Кичик асарлар

кряхтеть, охать, ахать

в moan