ифлос

сфт. 1. Нопок нарсалар билан булғанган; булғанч.

Ифлос ҳовли. Ифлос ариқ.

Отхона ичидан ифлос курак ва супурги кўтариб Жўра чиқди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Кир босган; кир, исқирт.

[Ҳаммолларнинг] Белида, елкасида узуқ-юлуқ арқон, кийимлари жулдур, ифлос. — Ойбек, Танланган асарлар

3. кўчма Ҳар қандай ёмон, қалб ишга юрадиган; нопок.

Ифлос одам.

Ёʻқол, дедим, ёʻқол, тулки! Колхозимизда сендек ифлосларга нон ёʻқ! — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

4. Шундай одамга нисбатли ҳақоратни билдиради; ярамас, разил, палид.

[Чўпон созига:] Туфу, ифлос! Ҳали сенми шунча хотин билан тағин бировларнинг ҳарамига кўз соладиган?! — Ҳамза, Майсаранинг иши

5. Одобдан ташқари; ярамас, ёмон.

У уйнинг у ёғидан бу ёғига бетоқат юриб, ифлос гапларни оғзига тўлдириб сўкинди. — Ҳ. Ғулом, Машъал