iflos

sft. 1. Nopok narsalar bilan bulgʻangan; bulgʻanch.

Iflos hovli. Iflos ariq.

Otxona ichidan iflos kurak va supurgi koʻtarib Joʻra chiqdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Kir bosgan; kir, isqirt.

[Hammollarning] Belida, yelkasida uzuq-yuluq arqon, kiyimlari juldur, iflos. — Oybek, Tanlangan asarlar

3. koʻchma Har qanday yomon, qalb ishga yuradigan; nopok.

Iflos odam.

Yoʻqol, dedim, yoʻqol, tulki! Kolxozimizda sendek ifloslarga non yoʻq! — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

4. Shunday odamga nisbatli haqoratni bildiradi; yaramas, razil, palid.

[Choʻpon soziga:] Tufu, iflos! Hali senmi shuncha xotin bilan tagʻin birovlarning haramiga koʻz soladigan?! — Hamza, Maysaraning ishi

5. Odobdan tashqari; yaramas, yomon.

U uyning u yogʻidan bu yogʻiga betoqat yurib, iflos gaplarni ogʻziga toʻldirib soʻkindi. — H. Gʻulom, Mashʼal