ибора
iboraибора
от 1. Бирор тушунча ёки фикр ифодаловчи, одатда, сўзларнинг турғун бирикмаси (сўз бирикмаси ёки гапга тенг жумла); таъбир.
Образли ибора.
Черницов “вақтинча тантана”, вақтинча чекиниш, қайта ҳужумга ўтиш деган ибораларни қийналиб айтди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Улар Суқротнинг Аввал ўзингни англа, шунда дунёни англайсан деган машҳур иборасини ўзларига дастуриламал қилиб олишган. — Сирли олам
2. айн. Сўз 2.
- Турғун ибора Бевосита нутқ жараёнида ҳосил бўлмайдиган, тилда бир бутун ҳолда мавжуд бўлиб, шундайлигича нутққа киритиладиган сўз бирикмаси ёки гапга тенг жумла. Фразеологик ибора
ИБОРА
Бирор тушунча ёки фикр ифодаловчи сўзлар бирикмаси.DEYİM, İBARE
ибора
выражение, оборот (речи), фраза
ибора
н phrase, sentence, expression, saying, example
ИБОРА
sóz dizbegi, fraza
ибора
линг. Redewendung f, Redensart f
Ибора
русчавыражение, фразаинглизчаphraseфрансузчаexpression, phraseарабчаتَعْبِيرٌ, عِبَارَةٌ, كَلَامٌ