ҳузурланмоқ

фл. кам қўлл. айн. Ҳузур қилмоқ,

Қўқон дарбозасига тўлган халқ Азизбекнинг от оёқлари остида судралиб кетишига ҳузурланиб томоша қилар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Каримжон азбаройи ҳузурланганидан, қоронғиликда ўз-ўзича жилмайиб қўяди. — О. Ёқубов, Қаҳрамон излаб

Чавандоз ҳузурланганидан кўзларини юмиб олган. — Ш. Бўтаев, Қўрғонланган ой

Фотима яна боягидай ҳузурланиб, табассум қилди. — Т. Ҳайит, Вафо маликаси