hunar

ot 1. Muayyan koʻnikma, mahorat talab qiladigan, tirikchilikning asosiy manbai hisoblanuvchi ish, mashgʻulot; kasb.

Hunar, hunardan unar. — Maqol

Yigit kishiga yetmish hunar oz. — Maqol

Onam ham oʻqituvchi, Bir hunari — toʻquvchi, Menchi aʼlo oʻquvchi — Q. Muhammadiy.

Yigitning qoʻlida gulday hunari bor. — Oybek, Tanlangan asarlar

Otasining hunarini yaxshi egallab olgan bu yigitcha uchun qishloqda ish koʻp edi. — S. Ahmad, Hukm

— Boshqa bir hunarga bersak boʻlmaydimi? — dadamning sartaroshlikka hech koʻngillari yoʻq edi. — E. Raimov, Ajab qishloq

2. Biror ishdagi mahorat, sanʼat; mohirlik, ustalik talab etuvchi ish, xatti-harakat

Hunarining borin unda bildirgan, Kungurasin poʻlatdan qip endirgan. — Murodxon

Konferansye ikkinchi nomerda xohlagan kishi xohlagan hunarini koʻrsatishi mumkin, deb hammani kuldirdi — A. Qahhor, Tanlangan asarlar

Chekinish uchun ham hunar kerak bu ham sanʼat talab qiladi — Oybek, Quyosh qoraymas

3. Odat tusidagi ish, harakat.

Ammo eski hunaringizni qilib, otamga chaqsangiz, mendan shafqat kutmang! Mirmuhsin, — Meʼmor

Uyda qovogʻini osiltirib, koʻchada begona ayolni koʻrganda iljayadigan, tirjayadigan hunarga oʻrgandi. — Mushtum

Kesatiq hunaring esingdan chiqdimi, deb turgan edim. Harnechuk yodingda ekan — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

4. Boʻlmagʻur, kelishmagan xatti-harakat, qiliq, odat.

Abdishukur, ovozni bunchalik boshqacha qilishni kimdan oʻrganding? Hunaringga balli-ye — Oybek, Tanlangan asarlar

Gʻaroyib kuchdan sher boʻlib ketgan bolalar tarbiyachilarini koʻrib xijolat tortish, izza boʻlish oʻrniga gʻilaylashgan koʻzlarini suzib, oʻz hunarlarini davom ettiraverishdi. — Gazetadan