ҳукмрон

от 1. Ўз ҳукмини ўтказадиган шахс; ҳукмдор, ҳоким.

[Худоёр] Астойдил Мусулмонқулнинг оталиғидан қутулишни ва мустақил равишда ҳукмрон бўлишни орзу этган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар.

Ахсининг ҳукмрони Умаршайх мирзо бу кеча ҳарамда ўн саккиз ёшли Қоракўз бегимнинг хобгоҳида ухлаб ётибди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. кўчма Ҳукмини ўтказиш ҳуқуқига эга бўлган; ҳукмдор.

Миллий тилнинг сақланиши ва ривожланиши ҳамма вақт ижтимоий тузумнинг, ҳукмрон синфнинг одамига боғлик. — Фан ва турмуш

3. кўчма Ҳукм сурган, забт этган, эгаллаган ҳолатли.

Мана энди дафъатан фикрсиз, ўйсиз қолди, юраги бўм-бўш, бунда фақат ғашлик ва оғриқ ҳукмрон. — Х. Султонов, Онамнинг юрти

Тонг ёришди, юлдузлар учди, Яна офтоб кўкда ҳукмрон. — Р. Бобожон.