ҳовлиқмоқ

фл. 1. Шошиб-пишиб, шошма-шошарлик, шошқалоқлик билан ҳаракат қилмоқ, иш тутмоқ.

Ҳовлиқиб гапирмоқ. Ҳовлиқиб ташқарига чиқиб кетди. Ҳовлиқмай секин келавер.

[Элмурод]

Жилғадан жилғага париллаб учган какликларга ўқ узар, каклик гандираклаб тушган ерга қоқила-қоқила, ҳовлиқиб югурар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Барзанги зинғиллаб арава ёнига борди-ю, боягидан бешбаттар ҳовлиқиб қайтиб келди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Киши ёшликда кўп ҳовлиқади, хато қилганини билмай қолади. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. Безовта, ҳаяжонли ҳолатга тушмоқ, шундай ҳолатда бўлмоқ.

У вазмин, ҳар қандай шароитда ҳам ўзини тутиб туради, унча-мунчага ҳовлиқиб кетмайди. — Мирмуҳсин,Сурат

— Нима қилди опамга, аяжон, бундоқ тушунтириб айцангиз-чи, ахир! — деди ҳовлиқиб. — К. Яшин, Ҳамза

Ҳовлиққанимдан ҳаллослаб, ўпкам тиқилиб қолган экан, бувим жон ҳолатда дивандан туриб кетди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Бирор нарса таъсирида ғоят безовталанмоқ, ҳаяжонга тушмоқ; шошиб иш кўрмоқ.KOŞUŞMAK, ACELE ETMEK

1. суетиться, спешить

2. волноваться

у ҳовлиқиб қолди он разволновался

1. hawlıǵıw, seskeniw, shorshınıw

2. jumıstı shala-pala islew

hasten vi, (geschäftig) hin und her rennen vi, (s)

суетиться, спешитьинглизчаto fuss, to bustleфрансузчаs'agiter, s'affairer, être affairéарабчаإِهْتَاجَ، تَمَلْمَلَ، مَلْمَلَ