ҳўкиз
hoʻkizҳўкиз
от 1. Икки ёшдан ошиб, қўшга ярайдиган ҳолга келган бичилган эркак қора мол.
У ердан сув чиқади деб ўйлаш — ҳўкиз сут беради, деб ўйлашдай гап. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё
У колхознинг қўш ҳўкизи билан ўз ерини ҳайдамоқда эди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
2. кўчма сўк. Шу молга нисбатли ҳақоратни билдиради.
— Анави ҳўкизни қаранг-у, манави парини! — деди Заврак анча нарида ўз чодири ёнида турган Худододбекни яна кўрсатиб — бийрон ва шаддод қиз ўлишнинг қўлига тушяпти. — Мирмуҳсин, Меъмор