hoʻ

1. kurs. olm. Uzoqdagi narsani koʻrsatishni, unga ishorani bildiradi.

— Brigadir qayerda? — Hu, anavi paykalda.

Men sizga aytgan qizni koʻrsataymi? Hoʻ, anavi, oʻrtadagi qora kamzullik! — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Ilgari boʻlib oʻtgan ish-harakat, hodisa va shu kabilarga ishorani bildiradi.

hoʻ, burnogʻi yili seryogʻ, sergoʻsht palovxonni Babuddan osongina undirgan edi. — Mushtum

3. Murojaatda diqqatni jalb etish uchun ishlatiladi.

— Hoʻ, ishyoqmas, manglayi qora,— dedi Madrayim navkar oʻshqirib unga. — J. Sharipov, Xorazm

4. Undov soʻz oldidan maʼnoni kuchaytirish uchun qoʻllanadi.

E, e, yigitcha! Qani, bu yoqqa keling-chi! Hoʻ, barakalla, mulla Suyar! Otasini suyarmi, onasini suyarmi, a? Yo ikkalalarini ham suyarmi? — A. Qahhor, Oʻjar