himarmoq

fl. 1. Eshib yoki burab yigʻishtirmoq, qaytarmoq; shimarmoq.

Abulziyo qoʻltigʻidan ogʻir shohi xaltacha chiqardi-da, xalta ogʻzini himarib, Majdiddinning oldiga sharaqlatib qoʻydi. — Oybek, Navoiy

Sultonov koʻzlarini ochib, shimining pochasini asta himarib, koʻtara boshladi. — M. Mansurov, Yombi

2. Eshib, burab pishitmoq.

Kampir qoʻlidagi paxtani himarib, qora chiroqqa pilik tayyorladi. — Ertaklar

U ip uchini tishlab uzib, barmoqlari bilan himarib, durni ipga tizarkan, gapini loqayd davom ettirdi. — Mirmuhsin, Qumri va Tamanno

3. Toʻgʻrilash, tartibga solish yoki shunchaki ermak tarzida barmoqlari orasida olib buramoq, oʻynamoq.

Tansiq havorang roʻmolchasining uchini himarib, uning ishidan koʻz uzmaganini payqadi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.

Labini yalab, soqolining uchini himarganicha, bir nafas indayolmay qoldi. — S. Zunnunova, Olov

Rassom dasturxon popugini himargancha, Togʻaning tomidan koʻz uzmay oʻtirar edi. — Q. Kenja, Notanish gul

1. Eshib yoki burib yigʻishtirmoq, qaytarmoq; shimarmoq.BÜKMEK

2. Eshmoq, eshib yumaloqlamoq.ÖRMEK

iyiriw, shıyratıw, esiw, buraw, tawlaw