ҳилвирамоқ

фл. 1. Заиф, нимжон ҳолга келмоқ, заифлашмоқ.

Бу жанговар воқеаларни эслар экан, кампирнинг ҳилвираган озғин танасида гўё ёшлик қони бирдан жўш ургандай бўлди. — С. Анорбоев, Дўстлар

— Йиғламанг, буви, худонинг иродаси, — деди Ғуломжон, бундай гаплар онасининг ҳилвираган қалбига малҳам бўлмаслигини билса ҳам. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

Аваз устоднинг салқиган қовоқларига ҳилвираган бармоқларига разм солди. Унинг бармоқлари билинар-билинмас титрарди. — С. Сиеёв, Аваз

2. Эскириб, ночор ҳолга келмоқ, футури кетмоқ; тўзмоқ.

Ҳадемай дарчада Ўтар бобонинг ҳилвираган сариқ тўни кўринди. — С. Сиёев, Ёруғлик

Эскириб, қирралари ҳилвираб кетган дафтарнинг муқовасига чиройли ҳарфлар билан Холида деб ёзилган эди. — У. Умарбеков, Кўк дафтарнинг сири.

3. с. т. Ҳилпирамоқ.

Ҳа, атласларни кийиб олиб, Ҳилвираб келасиз-а бизга. — Қўшиқлар

1. Заиф, нимжон ҳолга келмоқ, заифлашмоқ.ZAYIFLAMAK

2. Ҳилпирамоқ.DALGALANMAK

ilbirew, ázzilew