hilviramoq

fl. 1. Zaif, nimjon holga kelmoq, zaiflashmoq.

Bu jangovar voqealarni eslar ekan, kampirning hilviragan ozgʻin tanasida goʻyo yoshlik qoni birdan joʻsh urganday boʻldi. — S. Anorboyev, Doʻstlar

— Yigʻlamang, buvi, xudoning irodasi, — dedi Gʻulomjon, bunday gaplar onasining hilviragan qalbiga malham boʻlmasligini bilsa ham. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Avaz ustodning salqigan qovoqlariga hilviragan barmoqlariga razm soldi. Uning barmoqlari bilinar-bilinmas titrardi. — S. Siyeyov, Avaz

2. Eskirib, nochor holga kelmoq, futuri ketmoq; toʻzmoq.

Hademay darchada Oʻtar boboning hilviragan sariq toʻni koʻrindi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Eskirib, qirralari hilvirab ketgan daftarning muqovasiga chiroyli harflar bilan Xolida deb yozilgan edi. — U. Umarbekov, Koʻk daftarning siri.

3. s. t. Hilpiramoq.

Ha, atlaslarni kiyib olib, Hilvirab kelasiz-a bizga. — Qoʻshiqlar

1. Zaif, nimjon holga kelmoq, zaiflashmoq.ZAYIFLAMAK

2. Hilpiramoq.DALGALANMAK

ilbirew, ázzilew