ҳезалак
hezalakҳезалак
от 1. айн. Ҳез 1.
2. ҳақр. Эркаклик хусусияти ёʻқ; хотинчалиш.
Вой, ҳезалак-эй. Шундан қўрқдингми?!
Раҳмонқул Бекнинг урушда қочганини айтиб, ҳезалак, хоин, деб сўкди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
ҳезалак
1. импотент, человек, страдающий половым бессилием
2. женоподобный
- ҳезалак муҳаббат разг. ирон. (букв. любовь импотента) телячьи нежности.