ҳайт

унд. с. 1. 1 Ҳайвонларни қўзғашни, ҳайдашни билдиради.

Ҳайт деган туяга мадад. — Мақол

Ҳайт, деб Ҳасан мард Ғиркўкни ўйнатиб, сувлиқни чайнатиб ҳа, деб кетиб бораётир. — Равшан

2. ёки 2: ҳайт деб (дея) айн. ҳайё-ҳай деб

— Шошма. Аввал гапни эшит, — деди Тожибой. — Бир эрдан ёлчимадинг, бундан ҳам ёлчимайсан, келгинди, мусофир одам. Бир кун ҳайт дейди-ю, кетади-қолади. — П. Турсун, Ўқитувчи

межд. 1. возглас, которым предупреждают, пугают

2. возглас, выражающий похвальбу

3. то же, что ha 3

«Ҳайт!» - деган туяга мадад см. madad