ҳайиқмоқ

фл. 1. Бирор иш-ҳаракат қилишга чўчимоқ; қўрқмоқ, ботина олмаслик.

Қобил Комиловичнинг юраги орзиқди. Миясида туғилган турли фикрларга чуқурроқ маъно беришдан ҳайиқди. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

Ҳамма жойда оқни —

оқ, қорани — қора, деб айтишдан ҳеч ҳайиқмаслик керак. — П. Турсун, Ўқитувчи

Довдирроқмикан? Ундай деса, фан номзоди, унча-мунча олимлар қўл уришга ҳайиқадиган муаммолар устида ишлаётган экан. — С. Нуров, Нарвон

2. Бирор хатти-ҳаракат, муомала ва шу кабиларда кимдандир, нимадандир чўчимоқ, у билан ҳисоблашмоқ.

Дадасидан бир оз ҳайиқади. — С. Зуннунова, Янги директор

бу ҳақиқатгўй йигитнинг теварак-атрофдаги қишлоқ ва овулларда обрўйи катта экан, ундан кўплар ҳайиқар экан. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

Пошша хола охир-оқибатда ўз обрўйига путур етиб қолишидан ҳайиқарди. — Д. Нурий, Осмон устуни

У хонаси келганда ҳеч кимни аямасди. Ундан раис ҳам ҳайиқарди. — С.Аҳмад, Уфқ