havolanmoq

fl. 1. ayn. Havolamoq 1.

Qizdirilgan chirmandadek tarang oy asta-sekin havolanaverdi. — Gazetadan

2. Umuman, havoda harakatlanmoq.

Shapaloqdek moshrang tok barglari yengil shamolda tebranadi, qarib sargʻimtir boʻlgan barglar chirt uzilib, havolanib, yerga tushadi. — Gazetadan

nomaʼlum nuqtaga qadalgan nigohi beixtiyor, xuddi parashyutday havolanib, yerga tushayotgan katta bir bargga qadaldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

3. Magʻrurlanmoq, gʻururi oshmoq.

Yengil gʻalabadan havolangan Eron qoʻshini massagetlarning chekinayotganini eshitib, zudlik bilan ularni taqib eta boshladi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi

Madaniyatli kishi oʻzidagi yaxshi fazilatlardan, goʻzallikdan havolanmaydi. — M. Alaviya, Goʻzallik nimada?

— Qari odamni mushtumday bola oldida haqorat qilganingiz, bolangizni haq odam oldida nohaqlik bilan himoya etganingiz yaxshimi? Bolangiz bundan havolanmaydimi? — dedi Rasul aka xotiniga. — M. Ismoiliy, Bizning roman