ҳарсилламоқ

фл. (қ. Ҳарс-ҳарс қилмоқ ҳарс-ҳарс).

Нафаси томоғига тиқилиб, ҳарсиллаб тўхтар боши гир айланарди. — М. Мансуров, Ёмби

Юрагим гуп-гуп уриб, ҳарсиллардим. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ

Оқсоқол иссиқдан ҳарсиллаб, бир муддат сукут қилди. — Ойбек, Навоий

офтоб жуда қизиб кетган пайтда, Абдурасул ҳарсиллаб қолган ҳўкизларни қўшдан чиқариб дам беради. — П. Турсун, Ўқитувчи

тяжело дышать, задыхаться, запыхаться

• қаттиқ югуриб ҳарсиллаб қолмоқ задыхаться от сильного бега

ersticken vi, keuchen vi