haqorat

ot 1. Kishining or-nomusi, shaxsiyatini pastga uradigan, tahqirlovchi maʼno-mazmunli soʻz, gap.

Toʻlqinjon buni darrov payqadi, koʻzini yashirib, ogʻzidan chiqib ketay degan haqoratni qult etib yutdi. — F. Musajon, Huri

Abdubilol endi yigʻlab, ogʻziga kelgan gapni qaytarmadi, alamidan akasining yuziga tupurdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina

2. Shunday maʼno-mazmunli muomala, xatti-harakat, holat.

U [oʻquvchi bola] lovullab turgan qulogʻini ushlagancha, Hojiga qaradi va bisotidagi eng ogʻir, eng dahshatli haqoratni ishlatdi, yaʼni tarbiya-siz! dedi. — A. Qahhor, Asarlar

Asal xola oʻgʻlining ichmasligini bilardi, tergovchining bu gapi haqorat boʻlib tuyuldi. S. — Yunusov, Kutilmagan xazina

Gʻulomjon stoldagi nonlarga qarab, koʻngli buzildi. Uning sof niyatiga bu bir haqorat boʻlsa ham, odamlarning maʼrifat uchun ogʻzilaridagi oshlarini berishga tayyor ekanliklarini oʻylab, Matqovul kambagʻalga rahmi kelib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Bizning mayda-chuyda hokimlarimiz birlasha olmagani tufayli, katta kuchga ega boʻlgan istilochining hamlasiga dosh berolmadik xotinlarimiz, qizlarimiz olib ketildi. Bundan ortiq haqorat bormi, Meʼmor?! — Mirmusin, Meʼmor

Qoʻpol soʻzlar bilan boshqaning obroʻyiga, izzat-nafsiga tegish, soʻkish.HAKARET

оскорбление, поношение

n insult, offence, outrage

aqıret, qorlaw, namısqa tiyiw, kewilge tiyiw

Beleidigung f, Kränkung f, Verletzung f, Schimpfen n, Geschimpfe n

син. outrage, insult, offence

оскорблениеinglizchainsult, abusefransuzchainsulte, offense, blessure, injure, outragearabchaإِهَانَةٌ, تَحْقِيرٌ, سِبَابٌ